Il Trespolo tutore, 2018

Il Trespolo tutore

Alessandro Stradella

dyrygent Andrea de Carlo
reżyseria Paweł Paszta

(spektakl w ramach przewodu doktorskiego)

pierwsze światowe wystawienie wersji oryginalnej
po 1679 opery komicznej Alessandro Stradella "Il Trespolo tutore"

Scenografia

Maciej Krajewski (ASP)

Oprawa graficzna

Maja Żurawiecka (ASP)

Kostiumy

Marta Kodeniec

Charakteryzacja

Anna Sawicka

Tłumaczenie libretta

Katarzyna Otczyk-Marcelli

Opieka artystyczna

dr hab. Artur Stefanowicz

Przygotowanie solistów

dr hab. prof UMFC Anna Radziejewska
dr hab. Artur Stefanowicz

Opieka scenograficzna

dr hab. prof. ASP Paweł Dobrzycki

Orkiestra:

Orkiestra Instrumentów Historycznych Zakładu Muzyki Dawnej UMFC i goście

Skrzypce I

Marcin Laskowski – gościnnie

Skrzypce II

Alicja Dziczek – UMFC

Wiolonczela

Agnieszka Grzeczka – gościnnie

Kontrabas

Anna Bator – UMFC

Teorba

Filip Zieliński – AM Poznań

Harfa

Julia Łopuszyńska – UMFC

Klawesyn

Lilianna Stawarz – UMFC
Krzysztof Garstka – UMFC<

Pozytyw

Barbara Brzezińska – UMFC

Obsada:

 
Il trespolo w instytucie opery odtwórca roli Trespolo Lenart
Il trespolo w instytucie opery odtwórca roli Trespolo Janowiak
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Artemisia Lange
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Artemisia Tuzińska
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Ciro Parysz
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Ciro Pikuła
 
 
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Nino Pikuła
Il trespolo w instytucie opery odtwórca roli Nino Tomkiewicz
Il trespolo w instytucie opery odtwórca roli Simona Kowalewski
Il trespolo w instytucie opery odtwórca roli Nino Zgódka
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Despina Grala
Il trespolo w instytucie opery odtwórczyni roli Despina Huptas

fot. Maja Żurawiecka

 

Sześcioro solistów odtwarza typy dell'art-owskie w sytuacjach częstych pomyłek, przypadkowych komicznych spotkań, zderzających się ze sobą przeciwstawnych charakterów. Realizacja Pawła Paszty opiera się jednak na płaszczyźnie tragedii, której źródło to podstawowy fundament opery w ogóle – jako gatunku, który powstał z namysłu nad teatrem antycznym. Tę płaszczyznę buduje przestrzeń tzw. kulis, które stopniowo, w trakcie spektaklu ukazują się widzom. Pierwszy plan rozgrywa się na scenie przypominającej arenę cyrkową, gdzie soliści pełnią rolę popisujących się swym kunsztem wirtuozów. W przebiegu przedstawienia wciąż widać jednak "szwy" teatralne. Niektórzy aktorzy, nie biorący w danej chwili udziału w akcji, asystują tym, którzy śpiewają i działają w tym czasie na scenie. Asystenci spuszczają rekwizyty na linach, pomagają w realizacji "teatralnych cudów", obsługują spektakl od strony technicznej. Przestrzeń kulis w rezultacie jest pełna ciszy, zamyślenia i samotności. Okazuje się, że ci, którzy robią z siebie pośmiewisko, są w kulisach przepełnieni smutkiem. Na takich dwóch biegunach rozpina się ta opowieść na scenie, być może na takich samych dwóch biegunach rozpina się nasz świat...

Spektakl jest kolejnym przedsięwzięciem tzw. Instytutu Opery. To międzynarodowy projekt, działający już 8 lat jako współpraca trzech podstawowych uczelni: Akademii Teatralnej, Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Reżyser przedstawienia, Paweł Paszta, realizuje spektakl jako część praktyczną swojej pracy doktorskiej w AT pod opieką dr. hab. Jarosława Kiliana i – od strony muzycznej – dr. hab. Artura Stefanowicza. Dyrygentem spektaklu jest Andrea De Carlo – od wielu lat badający twórczość Alessandro Stradelli. W spektaklu udział wezmą studenci UMFC, Orkiestra Instrumentów Historycznych Zakładu Muzyki Dawnej UMFC i goście, grafikę przygotowuje studentka ASP.

fot. archiwum AT

Patroni medialni:

 

Patron wydarzenia: